16 Φεβρουαρίου 2013

Η Μάνη στα τέλη του Μεσαίωνα

Στα πλαίσια της εθνικά συμβιβαστικής,αλλά παράλληλα και δημοσιονομικά σφιχτής- πολιτικής της Υψηλής Πύλης, δημιουργήθηκαν, ανεπισήμως αυτόνομα, ρωμέικα κράτη, όπως η ελληνοαλβανική πολιτεία των Σουλιωτών, το Κοινόν των Ζαγορισίων (1670–1868), η Σιδηροκαυσία (τα Μαντεμοχώρια) στη Μακεδονία, και το αρχοντάτο (= μπεϊλίκι) της Μάνης.
Οι άρχοντες της Μάνης ή Μανιάτ μπεϊλάρ, είχαν διακριτικά σύμβολα εξουσίας, εν είδει σκήπτρων, ένα τοπούζι και ένα τσεκούρι.
1. Λιμπεράκης Γερακάρης, (1689-97)
2. Βενετοκρατία με διορισμένους Βενετσιάνους καπιτάνους (1697-1715)
3. Τουρκοκρατία (1715-76), με απευθείας υπαγωγή στον Οθωμανό διοικητή του Μοριά (Μόρα Βαλεσί),
4. Τζανέτος Κουτήφαρης (1776-79)
5. Μιχάλης Τρουπάκης-Μούρτζινος, ο Μιχάλμπεης (1779-82)
6. Τζανέτος Γρηγοράκης (1782-98)
7. Παναγιώτης Κουμουνδουράκης (1798-1803)
8. Αντώνης Γρηγοράκης (1803-08)
9. Κωνσταντίνος Ζερβάκος (1808-10)
10. Θεόδωρος Γρηγοράκης (1810-15)
11. Πέτρος Μαυρομιχάλης, ο Πετρόμπεης (1815-21)

Δημήτρης Ροζάκης